0035: Daten

 

“En al wat gehoord van Amsterdam?” vraag Izzy als ze gaat zitten. “Nope. Nog drie dagen. En die gaan slóóm dat kan ik je wel vertellen.” Moppert Mark terwijl hij het menu naar zich toe trekt. “Ik ga voor een latte macchiato en een broodje filet. Jij?” Izzy neemt de kaart van hem over. “Ik heb wel trek in een euh…Chai thee en een euh…broodje gezond met brie. Als dat oke is?” “Tuurlijk is dat oke!” Lacht Mark direct. “Ik betaal vandaag. Anders is het geen date maar een hardlooprondje. Vind je ook niet?” “Ja, dat maakt het denk ik nou net zo akward. Ik bedoel, we kennen elkaar best natuurlijk, maar altijd met de club erbij. Dit voelt gewoon een beetje…tja gek?!” Izzy bijt op haar lip met een lach in haar ogen. “Daten met mij is gewoon gek” plaagt Mark haar terug.

“Sorry dat ik niet eerder iets heb gezegd. Het is niet zo dat ik niet leuk vond ofzo, maar ja, die KMA he. Ik wil niet iets beginnen en dan intern gaan. En thuis is het gewoon rommelig soms”, zucht Mark. “Je hoeft je niet stoerder voor te doen dan je bent. Ik weet van je vader. Dat je voor hem zorgt na het ongeluk. Het kwam door een ongeluk toch? Of door ziekte?” “Een bedrijfsongeval. Hij werkte als projectmanager in de bouw. Deed een bouwplaat inspectie en toen verstapte hij zich. Dat houten hekje kon hem niet houden en toen viel hij drie verdiepingen naar beneden. Dwarslaesie. Hij mocht blij zijn dat hij niet nog hoger verlamd is geraakt. Nu is het ‘alleen’ zijn benen en romp. Hij kan gelukkig zijn armen en borst nog wel bewegen. Maar ja, dat kost heel veel zorg. En daarom werken mijn ma en ik dus zoveel. Zijn inkomen is helemaal weggevallen.” Mark beseft zich dat hij voor het eerst zo open is over zijn vader. De rest van zijn vrienden weten wel dat hij gehandicapt is, maar het hoe en wat houdt hij meestal lekker voor zichzelf. “Wat vindt je moeder van je studiekeuze? Kan me voorstellen dat de KMA niet bepaald een droom voor haar is.” Lizzy weet gewoon niet zo goed wat ze moet zeggen. “Jawel hoor. Juist door dat ongeval. Mijn vader werkte 95% van de tijd op kantoor. En dan gaat het nog mis. Dan kan je niets meer worden zegt mam dan. Nee, die is trots dat ik mijn hart volg”.

(C) 2018, Wendy Kers, Kers & Kers Loopbaancoaching

LOB-novel delen mag, mits met bronvermelding!

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten